Sześć stron świata

iedy jakiś ładny kawałek czasu temu po raz pierwszy trafiłem na yt kanał „Wyluzowani” (prowadzony wcześniej pod nazwą „Wyluzuj w Azji”), Natalia i Maciek relacjonowali akurat swój pobyt w Kambodży. Ich naturalność, ogromny dystans do otaczającego świata, brak sztuczności i specyficzne, luźne poczucie humoru od razu przykuły moją uwagę. Byli po prostu sobą, bez reżyserii i bez zbędnego pozowania, dlatego zostałem z nimi na dłużej. Bo są w sieci tacy twórcy, których nie ogląda się wyłącznie dla ładnych widoków czy turystycznych atrakcji, ale przede wszystkim dla ludzi.

Są miejsca, które po pewnym czasie przestają być tylko zwykłym celem podróży, a stają się częścią życia. Dla naszej rodziny takim punktem na mapie jest rejon Agii Apostolii i Daratsos na Krecie. To nie jest kolejna turystyczna pocztówka o błękitnej wodzie, ale zapis powrotów, które w końcu domagały się innej formy niż tylko teksty na portalu. Tak powstał projekt muzyczny pod szyldem DJ Grzecha. To sześć utworów zebranych pod wspólnym tytułem "Nasze greckie lato", w których nasze osobiste wspomnienia spotkały się z greckim językiem i… sztuczną inteligencją. 🙂

W roku 2020 La Alemana, Ataca, Grupo Extra oraz El Tiguere nagrali płytę pod tytułem It’s Bachata Time składającą się z sześciu numerów w rytmie właśnie bachaty. Dla tych, co nie wiedzą o co chodzi, informuję, iż bachata, to rodzaj muzyki i tańca wywodzący się z Dominikany. 😊 Jak piszą na Wiki: „Dzisiejsza bachata oddaliła się nieco od tej pierwotnej, używa gitary elektrycznej oraz ma styl bardziej rytmiczny oraz rutynowy niż w początkach istnienia. Jednakże między innymi w tym należy upatrywać obecnego powodzenia tej muzyki”. Bachata, to jak już pisałem, nie tylko styl muzyczny, ale i rodzaj tańca rozliczanego na 4.

Czasem wystarczy kilka miłych słów, żeby miejsce nabrało znaczenia. Tak było w Polańczyku, gdzie zatrzymaliśmy się z Jaśkiem w pensjonacie „Liść Klonu”. Już po chwili od przyjazdu poczuliśmy, że to miejsce ma w sobie coś więcej niż tylko nocleg i czyste ręczniki. Gospodarze — pani Maria i jej mąż — przywitali nas serdecznie, z tą naturalną życzliwością, której nie da się udawać. Wymieniliśmy kilka zdań i od razu zrobiło się po prostu dobrze. To pierwsze wrażenie okazało się prorocze — bo właśnie w tym tkwi siła „Liścia Klonu”: w autentyczności i ciepłej atmosferze.

Tegoroczne ferie zimowe postanowiliśmy z Jasiem spędzić w sposób dość klasyczny, choć w naszym wydaniu zawsze z nutą improwizacji. Plan był prosty: „dojodować się” nad polskim morzem, konkretnie w Krynicy Morskiej, z jednodniowym przystankiem na Zamku w Pułtusku. To był kolejny nasz męski wyjazd bez Konsueli, choć obiecujemy sobie, że następny odbędzie się już w pełnym składzie.